Jan zou uit vrijen gaan.


Jan, Jan, Jan en jan, die zou uit vrijen gaan.
Dan, dan, dan en dan, deed hij zijn schoenen aan.
De klompen hoort men van zo wijd
En 't is in stilte dat men vrijt.
Jan, Jan, Jan en Jan had een gelukkig plan.

Daar, daar, daar en daar hij 't liefste meisje vond.
Maar, maar, maar en maar gesloten bleef zijn mond.
Hij zat te blozen naast de meid,
Het is in stilte dat men vrijt.
Jan, Jan, Jan en Jan had een gelukkig plan.

Hij, hij, hij en hij, bekeek haar vol gevoel.
Zij, zij, zij en zij, begreep al ras zijn doel.
Met d'ogen wordt zoveel gezeid
Het is in stilte dat men vrijt.
Jan, Jan, Jan en Jan had een gelukkig plan.

Hie, hie, hie en hie, zij sprak gans in haar schik.
Zie, zie, zie en zie, eens diep in mijnen blik.
'k Heb heel mijn hart er ingeleid.
Het is in stilte dat men vrijt.
Jan, Jan, Jan en Jan had een gelukkig plan.

Hu, hu, hu en hu, Jan deed wat zij beval.
Nu, nu, nu en nu, weet hij wat 't worden zal.
Met stoute schoenen en beleid
Had hij in stilte raak gevrijd.
Jan, Jan, Jan en Jan had een gelukkig plan.