Onder de oude linde


Al heb ik op mijn levenspad,
Veel lief en leed vergaard;
Toch blijft er een herinnering,
Diep in mijn hart bewaard.
Vaak als ik mij mistroostig voel,
Het lot mij parten speelt;
Verrijst er voor mijn geestesoog,
Een onvergeet’lijk beeld.

Refrein:
Onder die oude linde,
Hebben wij samen gerust;
Trof ik mijn teerbeminde,
Heb ik haar mondje gekust.
Onder de oude linde,
Vlogen de uren voorbij;
Aan den voet van dien boom,
scheen het leven een droom,
Sloeg een liefhebbend hartje voor mij.

Die boom was onze schutspatroon,
Een troost bij zorg en smart;
Wij kerfden in zijn stoeren stam,
Twéé namen en een hart.
Daar zwoeren wij elkander trouw,
Als een gelukkig paar;
Hij bracht ons na oneenigheid,
Verzoenend tot elkaar.

Het stormden op een zeek’ren nacht,
Met donderend geweld;
Des morgens lag de trotsche reus,
Ontworteld neergeveld,
Hoe staarden wij met droevig oog,
Naar ’t drama op het gras;
Plots was ’t of in ons binnenste.
Iets moois gestorven was

Dit komt uit een oud vergeeld boekje zonder jaartal
uitgever Rombouts Roosendaal.
Vertegenw. P.J. W. Jongeneel markt 41 Gouda.
Geschat begin jaren 1910 - 1920