Het ros Beijaerd

.
't Ros Beijaerd doet sijn ronde,
In de stad van Dendermonde;
Die van Aelst die sijn zoo kwaed.
Omdat hier 'Ros Beijaerd gaet.
De vier Aymonds kinderen jent
Met blancken sweirt in d'handt,
Ziet ze rijden
't Sijn de schoonste al van ons landt.
't Ros Beijaerd hoog verheven,
Hij is in het vuur gebleven;
Ziet 't Ros Beijaerd hoog verheven;
Ziet 't Ros Beijaerd zeer charmant.

't Ros Beijaerds ooghen vonck'len,
Sijne breede manen kronck'len;
En hij wendt hem fraey en vlucht,
Met vier Aymonds kinderen jent, (jent-gentil-aardig)
Met blancken sweirt in d'hand,
Ziet ze rijden
't Sijn de schoonste al van ons landt.
Hun harnas schild en lansen,
Blincken bij de sonne glansen;
En de Beijaerd 't voisken geeft,
Daer het ros sijn eer in leeft.


O.a. te vinden in: "Jong Nederland zingt zijn Volksliederen" en
"Nederlands Volkslied" van Jop Pollmann en Piet Tiggers.
In "Nederlands Volkslied" staat een iets andere versie :

"t Ros Beyaard doet zijn ronde in de stad van Dendermonde
Die van Aalst die zijn zo kwaad omdat hier 't Ros Beyaard gaat.

De vier Aymons kinderen jent (= edel) met blanke zweerd in d'hand,
ziet ze rijden : 't zijn de schoonste al van ons land.

't Ros Beyaard hoog verheven, hij is in het vuur gebleven.
Zie 't Ros Beyaard hoog verheven, zie 't Ros Beyaard zeer charmant.


Zie ook De vier Heemskinderen