aids historiek
Onderdeel van www.ziekenverzorgende.nl
Alles over zorg


Lees ook de weblog van  
ziekenverzorgende.nl op 
www.manindezorg.nl
 Historiek  
Aids is het eerst herkend in de Verenigde Staten, in 1981.  
Een bepaald type longontsteking dat normaal alleen voorkomt bij mensen met een verzwakte afweer, kwam ineens opvallend vaak voor bij jonge (homoseksuele) mannen, die vóór die tijd volkomen gezond waren.  
Ook werden in deze groep plotseling veel gevallen ontdekt van een bepaald soort huidkanker (Kaposi sarcoom).  
Deze zeldzame kanker kwam tot dat moment eigenlijk alleen bij oudere mannen voor.  
Het bleek om een nieuwe ziekte te gaan.  
De ziekte kreeg de naam aids.  
Op 5 juni 1981 publiceerde de Amerikaanse Centers for Disease Control and Prevention een artikel over een nieuwe ziekte die voorkwam bij homoseksuele mannen.  
Dit artikel was de voorbode van de aidsepidemie zoals we die nu kennen.  
Men ontdekte dat het ging om een ernstige aantasting van het afweersysteem van het lichaam, veroorzaakt door een virus.  
Het virus dat aids veroorzaakt, stamt af van een vergelijkbaar virus dat voorkomt bij apen.  
Dit virus staat bekend als hiv.  

Wat is hiv?  
Aids wordt veroorzaakt door een virus: HIV.  
HIV staat voor Humaan Immunodeficiëntie Virus, ook wel aids-virus genoemd.  
Er bestaan verschillende soorten HIV.  
Het virus breekt het afweersysteem af.  
Het lichaam wordt daardoor vatbaar voor allerlei infecties en bepaalde vormen van kanker, waartegen het anders wèl bestand zou zijn.  
Een hiv-test kan aantonen of iemand antistoffen tegen hiv in het bloed heeft.  
Deze persoon is dan hiv-geïnfecteerd, ook wel seropositief genoemd.  
Iemand die seropositief is, hoeft niet ziek te zijn.  
Op het moment dat zo iemand bepaalde ziekten krijgt, kan een arts vaststellen dat iemand aids heeft.  
Hoe lang het duurt voordat er klachten verschijnen, is heel wisselend.  
Het kan na twee jaar zijn, maar ook langer dan tien jaar duren.  
Dat is afhankelijk van de leeftijd waarop men de infectie oploopt.  
Daarnaast spelen ook erfelijke factoren een rol en mogelijk het soort virus waarmee men geïnfecteerd wordt.  
Sinds 1996 zijn er nieuwe medicijnen beschikbaar, die in bepaalde combinaties de vermenigvuldiging van het hiv in het lichaam remmen.  
Daardoor kunnen mensen met hiv langer ziektevrij blijven en langer leven.  
De behandeling is zwaar en mensen genezen niet, maar toch kan gesproken worden van aanzienlijke vooruitgang.  

Wat is aids?  
De term aids staat voor Acquired Immune Deficiency Syndrome, ofwel Verworven Immuun Deficiëntie Syndroom.  
Dit betekent dat het afweersysteem van de mens niet meer goed functioneert.  
Het afweersysteem houdt normaal gesproken infecties tegen.  
A :  acquired: tijdens het leven opgelopen, dus niet geërfd.  
I :  immune: immuniteit - afweer(systeem), het natuurlijke systeem in het lichaam dat beschermt tegen ziekten veroorzaakt door bijvoorbeeld bacteriën, virussen en schimmels.  
D :  deficiency: tekort, gebrek, verminderde functie.  
S :  syndrome: syndroom, ziektebeeld, de gezamenlijke verschijnselen van een bepaalde ziekte.  

HIV+ infectie voorkomen.  
Het hiv-virus bevindt zich in: bloed, sperma, vaginaal vocht, voorvocht en moedermelk.  
Als je weet hoe het virus wordt overgedragen, weet je ook wat je moet doen om ervoor te zorgen dat je niet besmet raakt.  
1. Hoe wordt het hiv-virus overgedragen?  
2. Hoe wordt het virus niet overgedragen?  
3. Loop ik risico in mijn beroep?  
4. Veilig vrijen.  
  
Hoe wordt het hiv-virus overgedragen?  
Hiv kan overgedragen worden door:  
Onveilig seksueel contact.  
Het inspuiten met eerder gebruikte naalden en spuiten bij druggebruik.  
Een seropositieve moeder op haar kind tijdens de zwangerschap, de bevalling of via borstvoeding.  
Het gebruik van onveilige bloedproducten of bloedtransfusie met besmet bloed.  

Bij iemand die geïnfecteerd is met hiv bevatten bloed en sperma een hoge concentratie van het virus.  
In vaginaal vocht en voorvocht is deze concentratie beduidend lager, maar overdracht via deze lichaamsvochten is wel mogelijk.  
In andere lichaamsvochten kan het virus wel aanwezig zijn, maar in een veel te lage concentratie om een infectie te kunnen veroorzaken.  
Speeksel, zweet, traanvocht, urine en ontlasting zijn alleen gevaarlijk als er zichtbaar bloed in zit, en er risico is dat dit rechtstreeks in de bloedbaan van de ander terecht kan komen.  
In de dagelijkse omgang met seropositieve mensen loop je geen enkel risico.  
De kans op infectie bestaat bij onveilige handelingen met bloed, sperma, vaginaal vocht en voorvocht.  
Hieronder wordt uitgelegd om welke onveilige handelingen het gaat.  

Onveilig seksueel contact.  
Iedereen die onveilig vrijt loopt risico op een infectie met hiv of een andere seksueel overdraagbare aandoening.  
De kans op een hiv-infectie is groter bij seksuele contacten met mensen uit groepen waarbinnen aids veel voorkomt.  
Bijvoorbeeld mensen die drugs spuiten, mannen met wisselende homoseksuele contacten en mensen die afkomstig zijn uit gebieden waar aids veel voorkomt.  
Het probleem is dat niet aan iemand te zien is of hij of zij tot één van deze groepen behoort.  
En lang niet iedereen weet of hij of zij seropositief is.  
Ook dat is niet aan iemand te zien.  
Dit betekent dus: veilig vrijen, zolang je niet zeker weet of je partner geïnfecteerd is.  

Onveilige seksuele handelingen zijn:  
Vaginale geslachtsgemeenschap zonder condoom (penis in vagina).  
Anale seks zonder condoom (penis in anus).  
Orale seks, waarbij sperma of (menstruatie)bloed in de mond komt.  
Onderling gebruik van seksattributen, zoals een dildo, zonder deze tussendoor schoon te maken.  

De concentratie hiv in vaginaal vocht en voorvocht is laag en bovendien vermindert het speeksel de werking van het virus waardoor de kans op een infectie met hiv bij orale seks, zonder klaarkomen in de mond en buiten de menstruatieperiode, verwaarloosbaar klein is.  

Het inspuiten met eerder gebruikte naalden of spuiten bij druggebruik.  
Je raakt niet geïnfecteerd met hiv door drugs te gebruiken.  
Personen die drugs spuiten en elkaars naalden en spuiten gebruiken lopen wel risico, omdat in de naalden en spuiten bloedresten achtergebleven kunnen zijn.  
Ook het (uit)lenen van spuitattributen (zoals lepel, glas, water en watjes) en het overhevelen van drugs van de ene naar de andere spuit geven risico op besmetting.  
Het hiv-virus en andere virussen die ziekten verwekken, kunnen zo in de bloedbaan terechtkomen.  

Overdracht van een seropositieve moeder op het kind.  
Hiv kan worden overgedragen van moeder op kind tijdens de zwangerschap of bevalling, als de moeder seropositief is.  
Na de bevalling kan de moeder het virus overdragen via de borstvoeding.  
Behandeling met medicijnen van de moeder tijdens de zwangerschap en andere voorzorgsmaatregelen bij de bevalling (keizersnede, géén borstvoeding geven) kunnen de kans op overdracht verkleinen tot minder dan 2%.  

Het gebruik van onveilige bloedproducten of bloedtransfusie met besmet bloed.  
De kans om aids te krijgen door een bloedtransfusie is in Belgie en Nederland vrijwel uitgesloten.  
Sinds juli 1985 worden alle bloeddonaties door testen gecontroleerd op antistoffen tegen hiv.  
Besmet bloed dat deze antistoffen bevat wordt niet gebruikt.  
Hetzelfde geldt voor andere Europese landen en de Verenigde Staten.  
In ontwikkelingslanden wordt het bloed niet altijd gecontroleerd.  

Hoe wordt het virus niet overgedragen?  
Dat veel mensen ongerust en onzeker raken als ze met hiv of aids geconfronteerd worden, is wel begrijpelijk, maar meestal onterecht.  
In de (dagelijkse) omgang met mensen met hiv en aids is er geen risico op een hiv-infectie.  
Niet door huidcontact (hand geven) Hiv kan niet door een onbeschadigde huid binnendringen.  
Een pleister op een wondje biedt voldoende bescherming.  
Niet door(tong)zoenen. In het speeksel is veel te weinig virus aanwezig om iemand te kunnen infecteren.  
Niet door toilet en gebruiksvoorwerpen. Het virus kan in de buitenlucht niet blijven leven, dus ook niet op kopjes, bestek, beddengoed etc.  
Niet door adem, hoesten, niezen, etc.  
Je kunt dus gewoon op dezelfde manier met iemand met hiv of aids blijven omgaan. En juist voor een hiv-geïnfecteerde vriend of kennis kan lichamelijk contact en steun heel belangrijk zijn.  

Waar je verder ook geen hiv-infectie door kunt oplopen:  
Niet door eerste hulp verlenen. Als je de normale hygiëne in acht neemt, dan kan er niets gebeuren.  
Niet door insecten.  
Niet via etenswaren.  
Niet via zwemwater en sauna's.  
  
Loop ik risico in mijn beroep?  
In het algemeen kan gesteld worden dat het beroepsrisico op infectie met hiv afwezig is.  
Alleen in beroepen waar met bloed van mensen wordt gewerkt, bestaat een uiterst gering infectierisico, bijvoorbeeld in de gezondheidszorg.  
Voor deze beroepen gelden speciale hygiënische voorschriften, en die verschillen weer per werksituatie.  
Het is onmogelijk om op deze plek per beroep uitgewerkte voorschriften te geven. Als je een beroep hebt waarin je regelmatig met bloed in aanraking komt, dan kun je terecht bij je werkgever, de bedrijfsarts of beroepsvereniging voor richtlijnen ter voorkoming van infectierisico's tijdens je werk.  

Veilig vrijen.  
Door veilig te vrijen bescherm je jezelf maar ook de ander.  
Als je een nieuwe relatie aangaat dan loop je mogelijk risico om geïnfecteerd te raken, want je weet immers niet altijd zeker of iemand seropositief is of geïnfecteerd kan zijn met een andere geslachtsziekte.  

Maatregelen.  
Als je buiten je vaste relatie seksueel contact hebt met anderen of je hebt losse contacten of je hebt verschillende relaties na elkaar, neem dan voor de veiligheid altijd de volgende maatregelen:  
Heb altijd condooms op zak.  
Gebruik een condoom bij vaginaal en anaal contact.  
Als je anale gemeenschap hebt, gebruik dan een speciaal condoom met veel glijmiddel op waterbasis.  
Laat bij orale seks geen sperma en (menstruatie)bloed in de mond komen.  
Gebruik een condoom of een beflapje om dit te voorkomen.  
Gebruik alleen je eigen seksattributen. Als je toch wisselt, doe er dan een condoom omheen en verwissel deze iedere keer als het attribuut van gebruiker wisselt.  
Gebruik dildo's, vibrators en dergelijke niet eerst in de vagina en direct daarna in de anus of andersom.  
Dit kan nare infecties veroorzaken.  
De attributen na het gebruik schoonmaken met water en zeep.  

Allerlei andere vormen van vrijen of tederheid zijn veilig.  
Je kunt bijvoorbeeld zonder risico (tong)zoenen, knuffelen, strelen, masseren of masturberen.  
Je kunt uiteraard ook beslissen om (nog) geen geslachtsgemeenschap te hebben.  

Hoe vrij ik veilig met een condoom?  
Condooms bieden alleen bescherming als ze op de voorgeschreven wijze worden gebruikt.  
Om vertrouwd te raken met condooms, kan het geen kwaad een keer alleen te oefenen.  

Een condoom zal minder snel kapot gaan als men glijmiddel gebruikt, zeker bij anaal contact.  
Gebruik nooit producten op basis van olie, vet of vaseline.  
Dit tast het rubber aan, waardoor het materiaal sneller kapot gaat.  
Er zijn speciale glijmiddelen op waterbasis te koop bedoeld voor vaginale en anale geslachtsgemeenschap (Durex Topgel, K-Y Jelly, Sensilube, Wet Stuff). Naast latex condooms zijn er tegenwoordig ook kunststof condooms verkrijgbaar (Durex Avanti, EZON) die wel veilig gebruikt kunnen worden met glijmiddelen op oliebasis.  

Voor anale seks zijn extra sterke condooms te koop (Durex DUO, Hot Rubber en Gay Safe).  
Lees de instructies en gebruik dan altijd zo'n speciaal condoom met veel glijmiddel op waterbasis.  
Hier geldt ook: gebruik geen olie of vaseline.  
Er is ook een vrouwencondoom (Femidom) te koop.  
Het vrouwencondoom is net als condooms voor eenmalig gebruik.  
Het wordt ingebracht in de vagina en er zit al glijmiddel op.  

Pil en condoom.  
Het condoom biedt bescherming tegen geslachtsziekten, waaronder hiv-infectie, mits het op de juiste manier gebruikt wordt.  
Via de huid en haren in de schaamstreek loop je overigens nog wel risico op besmetting met een seksueel overdraagbare aandoening (bijvoorbeeld herpes, wratten, schaamluis), omdat dit gebied buiten de bedekking van het condoom valt.  
In principe kan het condoom tevens een veilig voorbehoedmiddel zijn.  
Maar dan moet je het wel bij elke geslachtsgemeenschap gebruiken.  
De pil is ook een betrouwbaar voorbehoedmiddel, maar beschermt niet tegen aids of andere geslachtsziekten.  
Daarom is het verstandig om naast de pil een condoom te gebruiken, ter voorkoming van infectie en zwangerschap.  

Wanneer ken ik iemand lang genoeg om zonder condooms te kunnen vrijen?  
De duur van een relatie die u met iemand heeft is geen maatstaf voor het vrijen met of zonder condoom.  
De vraag wanneer het veilig is om zonder condooms te vrijen, is afhankelijk van de risico's die jij en je partner in het verleden hebben gelopen.  
Dat kun je alleen te weten komen als je met je partner openlijk kunt praten over de eventuele risico's die jij of je partner hebben gelopen.  
Als je dat niet kunt of niet zeker bent van de situatie, is veilig vrijen nodig.  
Je zou ook kunnen overwegen een hiv-test te doen.  

De hiv test.  
Tegenwoordig zijn de voordelen van een hiv-test groter dan de nadelen.  
De huidige anti-hiv-medicijnen kunnen lang voorkomen dat iemand echt ziek wordt.  
Ook kan een simpele behandeling de kans aanzienlijk verkleinen dat een moeder haar (ongeboren) kind infecteert met hiv.  
Toch moet je nog steeds een aantal zaken zorgvuldig afwegen, voordat je besluit tot een test.  

Wat houdt een hiv-test precies in? Door je bloed te laten testen op de aanwezigheid van hiv, kun je erachter komen of je het virus in je lichaam hebt.  
Mocht dat zo zijn, dan heeft je lichaam antistoffen tegen het virus aangemaakt.  
Dit zijn stoffen die het lichaam normaal gesproken produceert om virussen onschadelijk te maken.  
Het probleem bij aids is dat de antistoffen tegen hiv het virus niet kunnen uitschakelen.  
De hiv-test (officieel hiv-antistoffentest) toont aan of je hiv-antistoffen in je bloed hebt.  
Als dat zo is, ben je met hiv geïnfecteerd, ofwel seropositief.  
  
Antistoffen tegen hiv zijn drie maanden na infectie in het bloed terug te vinden.  
Tot voor kort was dit zes maanden, maar de test zijn inmiddels zo nauwkeurig dat deze termijn verkort kon worden.  
Als je risico hebt gelopen, dan moet je dus drie maanden wachten voordat je je laat testen.  
Dit kan voor je gevoel lang duren, zeker als je je grote zorgen maakt.  
Je kunt je dan bijvoorbeeld laten ondersteunen door je huisarts, een vertrouwenspersoon.  

Voor alle duidelijkheid: een hiv-test biedt geen bescherming tegen hiv.  

Een voor- en een nagesprek.  
Voordat de test bijvoorbeeld via de huisarts of bij de AZG wordt gedaan, vindt er normaal gezien eerst een voorgesprek plaats.  
Daarin wordt gesproken over de aanleiding voor de test en worden voor- en nadelen op een rij gezet.  
Je beslist dan zelf of je je wel of niet zult laten testen.  
Voor een hiv-test moet je altijd zelf toestemming geven.  
Het duurt meestal zo地 tien dagen voordat de uitslag bekend is.  
Dit duurt zo lang omdat er altijd nog een bevestigingstest wordt gedaan.  
De uitslag wordt persoonlijk aan je meegedeeld, dus niet via de telefoon!!!  
In het nagesprek zal de hulpverlener de uitslag van de test met je bespreken, evenals de eventuele gevolgen daarvan.  
De uitslag is geheim en mag door niemand anders dan jou zelf aan anderen worden verteld.  
Artsen en verplegend personeel hebben beroepsgeheim dus zijn verplicht discretie te waarborgen.  
In het voor- en nagesprek bespreek je met de hulpverlener ook hoe je in de toekomst risico痴 kunt vermijden.  

Wel of niet testen?  
Het besluit om je op hiv te laten testen gaat waarschijnlijk met veel twijfels en onzekerheden gepaard.  
Als je het moeilijk vindt die beslissing te nemen, is het goed om daarbij steun te zoeken.  
Bij een vertrouwenspersoon uit je eigen omgeving bijvoorbeeld, of je huisarts of een medewerker van Sensoa  
De belangrijkste vraag die je je moet stellen is: heb ik ooit risico gelopen?  
In dat geval is het zeker aan te raden om je grondig te laten informeren, zowel over de hiv-test als de behandelmogelijkheden van hiv/aids.  
  

Je hebt risico gelopen  
Wanneer je zonder een condoom te gebruiken seks hebt gehad met iemand die seropositief is.  
Zonder condoom seks hebt gehad met iemand van wie je niet weet of hij of zij seropositief is.  
Als man onveilige seks hebt gehad met een andere man.  
Onveilige seks hebt gehad met iemand die afkomstig is uit een land waar hiv en aids veel voorkomen.  
Drugs hebt gespoten met naalden die al door anderen gebruikt zijn.  
Een andere soa (seksueel overdraagbare aandoening) hebt opgelopen.  
Een operatie of bloedtransfusie hebt gehad in een land waar hiv en aids veel voorkomen.  
Bloed of bloedproducten hebt toegediend gekregen, die niet op hiv waren gecontroleerd.(In Belgie en veel andere landen worden sinds 1985 alle donorbloed en bloedproducten streng op hiv gecontroleerd.)  

De uitslag.. positief of negatief.  
Het lijkt misschien verwarrend, maar een negatieve testuitslag betekent goed nieuws: er is geen hiv in je bloed gevonden.  
Als je de laatste drie maanden voor de test inderdaad geen risico meer hebt gelopen, dan kunt je er van uitgaan dat je niet met hiv bent geïnfecteerd.  
Het is belangrijk dat je in het vervolg risico op infectie met hiv blijft voorkomen.  
Een positieve uitslag daarentegen betekent dat er wel virus in je bloed aanwezig is.  
Je bent met hiv geïnfecteerd.  
Ook al merk je er misschien nog niets van.  
Het is belangrijk om je gezondheid goed in de gaten te laten houden door je arts.  
Deze zal je zo nodig doorverwijzen naar een specialist, die je goed kan begeleiden en voorlichten over de mogelijkheden om de hiv-infectie te behandelen.  
Ook voor psychosociale ondersteuning kan de huisarts je doorverwijzen.  
En natuurlijk is het belangrijk dat je maatregelen neemt om het virus niet over te dragen op anderen.  

Voor- en nadelen van de hiv-test.  
Voordelen van de hiv-test.  

De hiv-test maakt een einde aan de onzekerheden waar je al enige tijd mee rondloopt.  
Als blijkt dat je geen hiv in je lichaam hebt, is dat een hele geruststelling.  
Maar ook als de uitslag uitwijst dat je wel bent geïnfecteerd, kan dat voor opluchting zorgen.  
Je kunt vanaf nu je gezondheid gericht laten controleren en je indien nodig tijdig laten behandelen.  
Je kunt, als je seropositief en zwanger bent, met medicijnen de kans aanzienlijk verkleinen dat je het virus tijdens de zwangerschap of in de periode erna overdraagt op je kind.  
Wil je hier meer informatie over, praat dan eens met de huisarts of verloskundige.  

Nadelen van de hiv-test.  
Het horen van een positieve testuitslag roept vaak veel onzekerheden en vragen op.  
Hoe ziet mijn toekomst eruit?  
Moet ik het geheim houden?  
Hoe zullen mijn partner, familie, vrienden, collega痴 of werkgever reageren als ik hen de testuitslag vertel?  
De testuitslag kan het afsluiten van (levens)verzekeringen, onder andere voor een hypotheek, in de weg staan.  
In de gezondheidsverklaring bij deze verzekeringen wordt gevraagd of je aids hebt of seropositief bent.  
Wanneer je dat bevestigend beantwoordt zul je meestal van verzekering worden uitgesloten of een verhoogde premie moeten betalen.  
Dit geldt ook voor een particuliere ziektekostenverzekering.  
Sommige landen laten mensen met hiv en aids niet toe.  

Anoniem testen?  
De uitslag van een hiv-test is geheim.  
Maar als je niet wilt dat je huisarts, het ziekenfonds of de ziektekostenverzekering weet dat je je hebt laten testen, kun je kiezen voor een anonieme test.  
In dat geval komt er op het buisje met bloed dat naar het laboratorium wordt gestuurd, alleen een code of valse naam te staan.  
Behalve jijzelf en degene die het bloed afneemt, weet dus niemand anders van wie het bloed is.  
Je kunt je anoniem laten testen bij de AZG of de afdeling geslachtsziekten van het ziekenhuis.  
Via de huisarts kan dit niet.  
Het Elisa project van AZG ARTSEN ZONDER GRENZEN  
In Brussel kan men ook bij AZG terecht voor gratis en anonieme aidstesten.  
Deze testen vinden plaats in het Elisa-centrum.  
  
Wat kost een hiv-test?  
De kosten van een test lopen per instelling nogal uiteen.  
Je kunt vooraf informeren naar de prijs.  
Als de test via de (huis)arts wordt uitgevoerd, worden de kosten door de ziektekostenverzekering of het ziekenfonds betaald.  
Je bent dan uiteraard niet anoniem getest.  
  
Onverzekerd of illegaal?  
Ook zonder ziektekostenverzekering of geldige verblijfsvergunning kun je je in Belgie en Nederland altijd op hiv laten testen.  
De uitslag van de test heeft geen invloed op je asielaanvraag of verblijfsvergunning.  
Mocht je seropositief blijken te zijn en heb je medische zorg nodig, dan heb je daar recht op, ook zonder verzekering.  
Maar in de praktijk blijkt het soms moeilijk om die medische behandeling te krijgen.  
In dat geval kun je voor advies terecht bij de Hiv Vereniging Nederland 020/68 92 577 of Aidstelefoon 078/15 15 15.  

Verplicht testen?  
In Belgie en Nederland is een hiv-test niet wettelijk verplicht.  
In ons land staat voorop dat het afnemen van een hiv-test een vrijwillige en individuele keuze is, waarvoor jouw uitdrukkelijke toestemming nodig is.  
De hiv-test mag geen onderdeel zijn van de medische keuring bij sollicitaties, omdat mensen met hiv of aids vaak gewoon kunnen (blijven) werken. Ook hoef je de uitslag van een test niet aan je werkgever mee te delen.  
Voor het afsluiten van bepaalde verzekeringen is een hiv-test soms wel een voorwaarde.  

Waar kun je de test laten doen?  
Voor een hiv-test kunt je terecht bij: Je huisarts.  
Een aantal ziekenhuizen. Informeer eerst of het ziekenhuis in je stad de mogelijkheid heeft om een test te laten doen via de afdeling Huid- en Geslachtsziekten.  
AZG Artsen zonder grenzen. Anoniem en Gratis.  
Voor de meest complete en actuele informatie over zowel de hiv-test als de hiv-testplaatsen kun je terecht bij de Aidstelefoon.  
  
De hiv zelftest.  
Er zijn tegenwoordig hiv-zelftests te koop waarbij je thuis zelf je bloed of speeksel kunt testen op hiv-antistoffen.  
Deze zelftests zijn niet altijd even betrouwbaar.  
In Belgie en Nederland is het gebruik van de zelftest eigenlijk niet nodig: er is altijd wel een betrouwbare testplaats bij je in de buurt.  
Mocht je toch voor deze testmethode kiezen, houd dan goed rekening met het volgende:  
Je moet de bijsluiter zeer aandachtig lezen.  
Ook voor de zelftest geldt dat er minstens drie maanden verstreken moeten zijn sinds het laatste risico op hiv-infectie.  
De zelftest is nooit 100% betrouwbaar.  
Daarom moet je een positieve testuitslag altijd laten bevestigen via de huisarts of op de afdeling geslachtsziekten van het ziekenhuis.  
Kies het moment van testen altijd zodanig dat je bij een positieve uitslag voor steun en advies bij iemand aan kunt kloppen.  
  
Behandeling & vaccin.  
Twintig jaar nadat in de Verenigde Staten aids voor het eerst werd ontdekt is er veel vooruitgang geboekt op het gebied van behandeling van de hiv-infectie met hiv-remmers.  
Deze zijn in veel gevallen in staat de ziekte aids te voorkomen of uit te stellen.  
In plaats van het vooruitzicht van allerlei aandoeningen tot de dood erop volgt - zo kenmerkend voor de ziekte aids - is er nu zicht op leven met hiv.  
Een betaalbaar, veilig en effectief vaccin dat een hiv-infectie kan voorkomen is uiteindelijk de enige echte oplossing, maar dat zal waarschijnlijk pas over meer dan tien jaar beschikbaar zijn.  
  
Combinatietherapie.  
Sinds vijf jaar bestaat de behandeling van een hiv-infectie uit een combinatie van drie hiv-remmers (triple-therapie of combinatietherapie).  
In veel gevallen weet deze therapie de vermenigvuldiging van het virus in te dammen en het ziekteproces te vertragen.  
Toch is er geen sprake van een onverdeeld succes; de therapie is zwaar en moeilijk vol te houden.  
Het slikken van zo地 20 pillen per dag, op vaste tijdstippen, is geen uitzondering.  
Andere problemen zijn langetermijnbijwerkingen van de medicijnen en het gevaar dat het virus resistent wordt.  
Om dit laatste te voorkomen is het van het grootste belang dat iemand zijn/haar medicijnen precies volgens de voorschriften inneemt.  

Soorten hiv-remmers.  
Hiv-remmers zijn geneesmiddelen die de vermenigvuldiging van het virus alleen maar kunnen afremmen.  
Ze kunnen het virus niet doden, zoals bijvoorbeeld antibiotica met bacteriën wel kunnen.  
We verdelen de hiv-remmers in verschillende klassen (nucleoside analoge reverse transcriptase remmers, niet-nucleoside analoge reverse transcriptase remmers, proteaseremmers en fusieremmers), naar de wijze waarop ze het virus aangrijpen, bijvoorbeeld door het virus te blokkeren zodat het niet in de celkern terechtkomt, door te verhinderen dat nieuwe virusdeeltjes de celkern verlaten, of zelfs helemaal een cel kunnen binnendringen.  
Een goede en heldere uitleg van alle momenteel beschikbare middelen en hun (ingewikkelde) werking en bijwerkingen vind je op de website van de Hiv Vereniging Nederland.  
  
Bijwerkingen.  
De huidige behandeling, die levenslang duurt, is lichamelijk gezien erg zwaar; je werkt dagelijks nogal wat chemicaliën naar binnen.  
De bijwerkingen zijn dan ook niet mis.  
Veel mensen kunnen de medicijnen niet verdragen; meer dan dertig procent van de gebruikers krijgt klachten als misselijkheid, braken, diarree, huiduitslag en stopt om die reden binnen een jaar met de behandeling.  
Daarbij stopt nog eens tussen de tien en twintig procent met de behandeling omdat deze niet (meer) werkt.  
Op langere termijn doen zich soms zeer ernstige en gevaarlijke bijwerkingen voor.  
Over de bijzonderheden van deze bijwerkingen is nog niet genoeg bekend.  
De hiv-remmers worden immers pas vijf jaar gebruikt.  
De belangrijkste langetermijnbijwerkingen zijn: problemen rond de vetverdeling (lipodystrofie): lichaamsvet kan zich gaan verplaatsen naar plekken waar je normaal geen vet hebt.  
mogelijk meer kans op hart- en vaatziekten.  
problemen rond mitochondriën: mitochondriën zorgen in alle cellen voor de productie van energie en daardoor vormen ze de belangrijkste schakel in de stofwisseling van de cel.  
Aantasting van deze mitochondriën betekent automatisch een ernstige inbreuk op deze stofwisseling.  
meer kans op botontkalking (osteoporose)  
Omdat de behandeling met de huidige hiv-remmers niet altijd een succes is, zijn onderzoekers hard op zoek naar nieuwe hiv-remmers.  
Ook kijkt men naar de mogelijkheden van immuuntherapie, het stimuleren van de afweer van het menselijk lichaam.  

De zoektocht naar een vaccin.  
Wereldwijd biedt eigenlijk alleen een veilig, effectief en betaalbaar vaccin tegen aids een werkelijke oplossing.  
De kans dat er daadwerkelijk zo地 vaccin gevonden gaat worden, wordt steeds groter.  
Op dit moment zijn er al zo地 dertig kandidaat-vaccins in verschillende stadia van ontwikkeling, maar toch zal het nog een jaar of tien duren voor dat er een aidsvaccin is.  
We moeten er ook nu al voor zorgen dat een aidsvaccin beschikbaar zal zijn voor armere landen.  
Dit betekent niet alleen dat het vaccin betaalbaar moet zijn, maar ook dat er nu al gewerkt moet worden aan manieren om het vaccin goed te kunnen verspreiden.  
Als het er dan eenmaal is, kan het meteen op de plekken worden ingezet waar de behoefte aan zo地 vaccin het grootst is. Het International AIDS Vaccine Initiative (IAVI) heeft als doel de aidsvaccinontwikkeling in een stroomversnelling te brengen.  
Het Aids Fonds heeft zich bij IAVI aangesloten om ervoor te zorgen dat vaccinontwikkeling hoog op de politieke en maatschappelijke agenda blijft staan.